Welkom in het gastenboek van Overvallen Wat nu

Bericht:

10:40 25-04-2010
Hoi Lucy ook jij heel veel sterkte met dit alles.
Het zal een hele inpakt hebben op je leven.
Luister vooral goed naar jezelf wat je voelt en wat je denkt.
Schaam je niet voor jezelf als je angstig ben voor dingen.
Zoek als je daar behoefte aan heb naar goede hulp want dat is heel belangrijk.
Dit gaat je niet in de koude kleren zitten. Hier op de site heb je altijd de steun die je kan gebruiken. Wij zijn de mensen die begrijpen wat je door heb gemaakt en wat je nu en misschien straks nog allemaal door maakt.
Heel veel sterkte
17:53 19-04-2010
Lucy
Ik kwam toevallig op je site terecht en zag vooral veel berichten van 2008, toen ik hier op keek en zag 2010 dacht ik nou ik kom ook ff me verhaal kwijt. Ik ben een half jaar geleden overvallen op me werk, ik en 11medecollega's zijn vastgebonden met tai-rips. Ik zelf heb 20minuten op de grond gelegen in het kantoortje waar de overvallers vooral veel waren. 2mannen waren het met allebei een pistool en een mes, het was echt verschrikkelijk. Ik hoop hiermee een beetje in contact te kunnen komen met mensen die het ook hebben meegemaakt.
Geantwoord op: 19:20 19-04-2010

Hoi Lucy,

Vind het fijn voor je dat je mijn website hebt gevonden.
Mijn vraag is heb je hulp gehad en hoe gaat het nu met je?

Liefs Wendy

08:37 24-03-2010
Hoi Wim heel veel sterkte met dit alles. Ik weet niet hoelang dit geleden is. Zorg vooral voor goede hulp voor jezelf. Daar ben ik na 6 jaar wel achter dat het heel belangrijk is. Het zal altijd bij je blijven maar ze kunnen je helpen er mee om te leren gaan.

Heel veel sterkte groetjes van Heleen
En je kan altijd hier op de site van Wendy ( onwijs bedankt wendy dat jij ons deze mogelijkheid geeft) om steun vragen en krijgen. werelds toch internet
16:31 20-03-2010
Toen ik overvallen werd, was ik vooral heel erg kwaad. Er werd aangebeld, het was al laat, en dan krijg je van je vrienden en van je broers en zussen te horen dan moet je maar niet open doen. Maar nieuwsgierig even kijken kan al fout aflopen. Dat is mij dus gebeurd. Er belde iemand aan, en ik kijken door een kier, met voet voor de deur voor het geval dat. Er werd om geld gevraagd, en ik had dat niet in huis. Ook om een pen. Nouwja dacht ik, ik doe de deur gewoon weer dicht, pak een pen , en herhaal het ritueel opnieuw, dus deur op kiertje, pen naar buiten gooien en dan deur weer dicht. Maar dit was heel anders gegaan dan ik had gedacht. Met bruut geweld werd de deur zo hard tegen mij aan gedrukt, dat de mat onder de deur met mijzelf er op, zelfs doorgleed. En toen waren ze binnen met een groot mes en een pistool. Na een flinke ruzie kreeg ik het voor elkaar om mijn aanvaller zijn mes afhandig te maken, die gek probeerde mij te wurgen en toen waren de rollen omgedraaid dacht ik, maar helaas die ander had een blaffer dus ik moest het mes weer afgeven. Naast mijn pinpas en pincode namen ze ook een grote plasma tv mee, en nog veel meer dingen. Ik ben vastgetaped aan een stoel, op zo'n manier dat ook mijn gezicht werd afgetaped. Dus ik kon niet verder zien wat ze nog meer in mijn huis hebben uitgespookt. Ik hoop, dat ze die mensen nog altijd te pakken krijgen, en dat veel ongeluk hun leven deel mag uit maken en dat ze voor mijn part hartstikke dood neer vallen. Ik heb in de korte eerste blik mijn aanvaller wel gezien maar die had een masker voor. Degene die het eerst om geld vroeg, had geen masker voor. Die weet ik nog als een soort foto in mijn geheugen.
Geantwoord op: 13:51 22-03-2010

Hoi Wim,

Wanneer is dit gebeurd en hoe is het afgelopen?
Hebben ze de daders kunnen pakken en hoe gaat het nu met jou?

Groetjes Wendy

15:58 17-03-2010
Lees of hoor je weer een stukje in de krant /journaal over een stel dat 's nachts is overvallen dan schrik ik me toch weer het appelaze...... Vooral omdat ik binnenkort een paar dagen alleen ben. Gelukkig moest ik vandaag naar therapie en heeft ze me goed geholpen om te proberen een goede gedachte tevoorschijn te halen als ik het moeilijk krijg. Wat ben ik toch blij dat deze mensen bestaan.
22:03 15-02-2010
Hoi Wendy.
Ik en mijn gezin hebben in 2007 ook een gewapende overval meegemaakt in onze woning s,nachts toen wij op bed lagen.
Je bent voor de rest van je leven gewoon beschadigd.
Ik heb nu een hyve aangemaakt voor al die mensen die dit ook hebben meegemaakt om zo met elkaar in contakt te komen en elkaar te steunen.
slachtoffer-overval.hyves.nl
 
Ad
15:47 12-02-2010
Hoi Wendy staat je verhaal in de valentien editie??
Ik ben al aan het zoeken geweest maar kan hem niet vinden.
Ik heb trouwens nu pas je hele verhaal voor het eerst gelezen en het lijkt ook zo precies op miijn verhaal.
Ook de angst dat ik verkracht zou worden toen ze me naar de slaap kamer brachten en ik op bed moest liggen.
En toen alles voorbij was dat ik eerst heel rustig werd maar toen ik 's avonds om 6 uur mijn bed in ging omdat ik me niet meer kon bewegen ik helemaal in de stress en in paniek raakte.
Nu ik weer zit te lezen wordt ik ook weer helemaal boos. Wat hebben ze ons (allemaal op de ze site en de mensen die er niet op staan) toch aan gedaan. Het doet echt weer pijn aan mijn hart en ik zit weer te janken van de emotionele pijn die ik/ wij allemaal door maken.
Ik denk ook met hele goede hulp dat dit nooit weg zal gaan.
snif snif snif Dit echt weer zo moeilijk.
Zal ook blij zijn dat de zon weer gaat schijnen zodat we weer wat energie op kunnen bouwen want in de wintermaanden sloopt dit mij.

gr dikke kus
Geantwoord op: 19:24 12-02-2010

Hoi Heleen,

Ja het staat inderdaad op de valentijnseditie...helemaal achterin. Alleen op de site van mijn geheim staat het eerste deel en het 2e deel staat er nog niet, omdat het blad deze week in de winkel ligt.
Ik had dat toen ook dat ik me heel onrustig voelde in mijn eigen bed. De bedsprei die er toen op lag heb ik weggegooid, omdat ze die toen aanraakte omdat ze mijn sieradenkistje daarop leeggooide.
De zon staat in ieder geval weer hoger aan de hemel en het is ´s morgens ook eerder licht en dat vind ik al heel erg fijn. Ook de avonden gaan langzaam aan weer lengen.

Jij ook een dikke kus van mij.

14:03 08-02-2010
Hallo lieve lotgenoten,

Hoe gaat het inmiddels met jullie allemaal?
Met mij gaat het weer best. De slechte dagen hebben we weer gehad. Verheug me wel op het voorjaar en de zomer..weer langer licht en hopelijk het zonnetje erbij.

Heb 1,5 jaar geleden in mijn geheim gestaan met de rubriek mijn leven...ben een tijdje geleden weer benaderd door mijn geheim of ik een artikel erin wilde plaatsen met de rubriek hoe gaat het nu.
Voor degene die interesse hebben om die rubriek te lezen sta ik vanaf morgen ( 9 febr) weer in mijn geheim.

Nog even een reactie op de oproep van Nathalie. Het gebeuren van een overval kan je nooit loslaten..je moet het een plaats kunnen geven. Er blijven momenten bij dat de overval ineens weer helemaal naar boven komt. Mijn ervaring en van vele andere lotgenoten is vooral de datum van de traumatische ervaring.

Groetjes Wendy
19:30 02-02-2010
Hoi Nathalie bij dit soort gebeuren kan je het geen plekje geven want het komt te pas en te onpas weer naar boven of je wordt er weer mee geconfronteerd.
je kan er enkelt met behulp van goede hulp beter mee om leren gaan. Loslaten zal denk ik nooit gebeuren. Eigen ervaring
12:30 02-02-2010
Maandblad Marie Claire is op zoek naar een jonge vrouw (rond de dertig) die een overval heeft meegemaakt en daarover wil praten. De insteek van het verhaal is dat je het inmiddels een plekje hebt gegeven, bijvoorbeeld doordat de overvaller opgepakt is of omdat je - via slachtofferhulp - een gesprek met hem hebt gehad en het daardoor beter kunt loslaten. Voor meer informatie kun je mailen naar nathalie.de.graaf@casema.nl. Bedankt.
00:00 26-01-2010
Goed niews,

Onze overvallers zijn gepakt, en dat geeft mij rust of eigelijk kan ik het beter omschrijving voldoening. Nu zullen zij iets mee maken wat zij nooit zullen vergeten.

Wij gaan hier as. weekend een borrel op drinken.

Ik wens iedereen die ooit iets soort gelijk moet mee maken heel veel sterkte toe. zoek steun bij je vrienden en bij elkaar. Het is fijn om met lotgenoten te praten omdat zij dat gevoel kennen, die schrik cq angst voor die minuten waarop je absoluut geen controle hebt.

Grtz Mark
Geantwoord op: 12:46 26-01-2010

Hoi Mark,

Dat is heel goed nieuws. Mag je zeker een borrel op drinken. Ik blijf altijd in die onzeker zitten. Is het bij jullie lang geleden dat je overvallen bent?
Moet je dan ook nog bij de rechtszaak aanwezig zijn?

Vind het alleen wel jammer dat ze veel te weinig straffen hier in nederland krijgen.

Groetjes Wendy

11:29 07-01-2010
Hoi Wendy,
Ik kan me zo goed voorstellen dat je een rotdag hebt.
Je wilt er niet aan herinnert worden maar het gebeurd toch.
Hoeveel afleiding je ook zoekt. Je lijf reageert er op of je wilt of niet. Onrustig gevoel, je denkt er op zo"n dag weer heel sterk aan.
Het is te hopen dat er een tijd voor je komt dat je het een plek kunt geven want helemaal vergeten zul je het nooit.
Ik zelf ben er nl. wel enorm door veranderd. Voorheen dacht je er niet te veel over na.Maar nu blijkt dat het je zo maar kan overkomen.Het maakt niet uit wie je bent of waar je bent.
Heel veel geluk in 2010. maak er ondanks alles een mooi jaar van met je gezin want zij zijn het aller belangrijkst.
Liefs Leonie
19:35 03-01-2010
Hallo lieve allemaal,

Allereerst de beste wensen voor 2010 en voor iedereen heel veel geluk, gezondheid en liefde.

Vandaag is het 2 jaar geleden dat ik overvallen ben. Voel me heel de dag al onrustig, verward, slechte concentratie. Keek vanmorgen op de klok en het was precies 9 uur. Vreemde gewaarwording was het.
Ben met mijn lieve man, de kinderen en onze hondjes naar het bos geweest. Ook daar kon ik niet echt van genieten..terwijl ik dat altijd wel doe.
Ben ook heel erg blij dat deze rotdag voorbij is.

Veel liefs Wendy
18:44 29-12-2009
Ria wat heb je dit toch mooi opgeschreven.
Zo waar voor de mensen die dit mee hebben gemaakt.
Je hebt het goed onder woorden gebracht.

Heel veel sterkte
02:12 27-12-2009
dag lieve woning dag lieve oude huis
we voelde ons bij jou heel lange jaren thuis
we beleefde heel veel fijne uren
tussen jouw vertrouwde muren
maar twee idioten met pistolen
hebben dat gevoel ontnomen
zouden ze weten wat ze mensen aandoen
en dat allemaal om een klein beetje poen
weg, gevoel van veilig voelen in je eigen huis
over, je bent een gevangene en voelt je niet thuis
je wilt weg waar ook naartoe maar weg
het zijn die gasten waar ik dit tegen zeg
stop stop stop met je overvallen
en andere mensen hun leven verknallen
het geeft zoveel verdriet boosheid en pijn
en voor jullie is de buit toch altijd te klein
en nu zitten we in een appartement
ik hoop voor ons dat het heel gauw wend
en voor jullie stelletje klootzakken
ik hoop van harte dat ze je gauw op pakken
dan weten jullie wat een paar seconden van jullie daden
voor jaren aan anderen mensen schaden
Geantwoord op: 20:01 27-12-2009

Hoi lieve Ria,

Heel erg mooi geschreven. Kreeg er kippevel van. Het klopt ook helemaal wat je schreef.
Heel veel sterkte.

Veel liefs Wendy

Berichten: 76 t/m 90 van de 271.
Aantal pagina's: 19
Nieuwer3 4 5 [6] 7 8 9Ouder