Welkom in het gastenboek van Overvallen Wat nu

Bericht:

16:33 14-02-2011
Ook ik wil er bij zijn

groeten

Hans
09:43 14-02-2011
Wie heeft er behoefte om een keer als overval slachtoffers bij elkaar te komen. Misschien kunnen we elkaar helpen met wat we hebben meegemaakt. Zowel als therapie en als hoe we met onze angsten omgaan. Misschien kunnen we elkaar daar in helpen

Groetjes van Heleen
Geantwoord op: 13:31 14-02-2011

Hoi Heleen,

Ik wil dat wel hoor. We zullen even afwachten wie er nog meer reageert.

Groetjes Wendy

14:22 08-02-2011
Beste Wendy,

Zou je mij willen bellen i.v.m. aandacht voor slachtoffers van woningovervallen. Dank je wel.
Tim van den Brink, Uitgesproken EO, 035 6474938
Geantwoord op: 20:29 08-02-2011

Beste Tim,

Heb je geprobeerd te bellen maar je was helaas niet meer aanwezig. Ik probeer het morgen weer.

Groetjes Wendy

12:13 03-02-2011
ja het blijft maar doorgaan die nare dingen,bij ons is het nu twee en een half jaar geleden dat we thuis in ons huis bij de zaak zijn overvallen bedreigd en zwaar mishandeld met een pistool daarna vastgebonden. zie 17 -7-2008
ik heb het al die tijd goed proberen te verwerken met hulp psygoloog etc,en veel werken horeca dag en avonddiensten.
maar door weer nieuwe overvallen in de directe omgeving van kennisen uit de horeca is het nu weer helemaal mis.
onze zaak staat te koop ,maar het is niet de gunstigste tijd.
mijn man kan het geheel niet meer aan en zoek zijn heil in de % van de drank
ik zelf ben in een flinke burn out beland. maar met alle hulp hoop ik er weer boven op te komen. we zijn niet meer de jongste.55 jaar. en ja we moeten leren acepteren dat de buitenwereld die het niet heeft mee gemaakt het ook niet kan begrijpen, en dat is heeeeeeel moeilijk, dinie
18:36 20-01-2011
Hallo ankie,
Wat jullie is overkomen is echt heel erg en onbegrijpelijk voor andere mensen. Vooral onbegrijpelijk voor andere mensen is de angst, het gevoel en de gedachtes die door je heen gaan.
Ga vooral op zoek naar goede hulp zoek iemand waar je een goed gevoel bij heb en waar jullie je verhaal kwijt kunnen en die laat merken dat je in ieder geval niet raar bent om de gedachtes en angsten die je heb en misschien nog op bouwt want dat had ik ook.
Ik heb een link mee gestuurd van een interview van mij uit nov 2010. Misschien heb je er wat aan als je er naar kan kijken.
Huil als je huilen moet al is het met bakken. Zet een muziekje aan en gil en huil maar lekker mee. Dat heeft mij heel goed gedaan op heel veel momenten vlak na de overval.
Ik heb alle speciale momenten die na de overval gebeurde heel intens gevierd en meegemaakt. Als viering dat ik er nog was.

Heel veel sterkte met z'n alle en jullie kunnen altijd mailen en als je een keer persoonlijk contact wil mag je dit ook altijd aan geven.

Heel veel groetjes van Heleen Roubos

http://www.rtl.nl/(/actueel/rtlnieuws/binnenland/)/components/actueel/rtlnieuws/2010/11_november/22/binnenland/Explosieve_stijging_woningovervallen.xml
20:57 15-01-2011
HALLO WIJ ZIJN 3 EN EEN HALF MAAND GELEDEN IN ONS HUIS OVERVALLEN, VRESELIJK WAT EEN ERVARING BAH ONS HELE LEVEN STAAT TOT AAN DE DAG VAN VANDAAG NOG OP ZN KOP. ANGST HEEL VEEL ANGST OOK BIJ ONZE DOCHTER VAN 16 JAAR, ONS HUIS IS VANAF TOEN VERANDERT IN EEN VESTING ,MAAR DE ANGST BLIJFT. SLAPEN DOEN WE MET TABLETTEN OMDAT WE ANDERS GEEN OOG DICHT DOEN EN ONZE DOCHTER SLAAPT SINSDIEN NOOIT MEER ALLEEN. MIDDEN IN DE NACHT KWAMEN 3 OF 4 MANNEN DE TRAP OP RENNEN MET GETROKKEN WAPENS, ONS ALLE 3 ONDER SCHOT HOUDEN EN DAT ONGEVEER EEN UUR LANG, ZE WAREN OP ZOEK NAAR GELD . DIT IS HET LANGSTE UUR VAN ONS LEVEN GEWEEST. MAAR HOE NU VERDER? IS ER IEMAND DIE HET WEET? GROET ANKIE
Geantwoord op: 19:30 16-01-2011

Hoi Ankie,

Vreselijk voor je...ik weet hoe jullie voelen..mijn advies is dus ook zoek zo snel mogelijk psychologische hulp!!! Blijf er niet mee wachten. Blijf er ook over praten..stop het niet weg.
Lees ook op mijn forum..wil je iets vertellen aan ons doen..we zijn er voor je.

Heel veel sterkte.

Liefs Wendy

13:43 13-12-2010
Hallo,
Vorige week geprobeerd een confrontatie te krijgen met 1 van de daders die mij hebben overvallen.
Was eng maar ik heb wel door gezet. Het jammere is nu dat ik wel wilde maar dat de dader het niet aan durfde. Ik heb toen met zijn moeder en zus zitten praten en die waren heel blj mij te zien. Ze hebben zich jaren af gevraagd hoe het met mij zou zijn. Zijn moeder kwam vol tranen naar mij toe en heeft mij toen enorm omhelsd dat deed mij goed. Hij is ook behoorlijk gestraft door zijn ouders. Hij heeft 2 1/2 jaar in de gevangenis gezetten en nooit bezoek van ze gehad. Ze schamen zich rot en hij nu ook. Hij heeft wel een nummer mee gekregen dat als hij een keer met mij wil praten dat ik daar toe bereid ben. Ik heb het telefoon nr gegeven aan de mensen die mij in de gelegenheid hebben gesteld hem te ontmoeten.

het heeft mij best wel goed gedaan. Ik had altijd een hele agressieve jongen voor me als ik hem ineens in mijn hoofd in beeld kreeg. Maar na dat ik gevraagd had of ik een foto van hem mocht zien is dat toch heel anders. Een foto van de tijd dat hij mij heeft overvallen. Hij heeft echt een hele andere uitdrukking op zijn gezicht en dat deed mij wel goed.

Dus voor mij een positief gebeuren.

groetjes van Heleen
02:24 11-12-2010
Lotgenoten...

Voor mij is het nu al 2 jaar geleden. Ik heb het zelf heel goed kunnen verwerken. Ik heb veel hulp gehad van slachtofferhulp en er over te praten met mensen die bij me staan en vooral met lotgenoten. Mijn advies aan iedereen is er vooral er over blijven te praten en niet denken dat de mensen om je heen er een keer klaar mee zijn. Ook voor hen is het moeilijk om hier mee om te gaan.. Ik snap dat actiefilms waarin een overval gespeeld word moeilijk is naar te kijken. Maar door die films te kijken met dierbaren en vooral het praten over wat je zelf hebt meegemaakt in dat moment word het voor de ander duidelijk wat voor impact dat kan hebben op je leven..

Ik ook moet bekennen dat er weinig dagen voorbij gaan wanneer ik er niet aan denk, maar ik realiseer me nu heel goed dat het niet om mijn persoonlijk gaat maat om het geld of andere waarden. Daar door heb ik het steeds meer af kunnen zetten en is het een incident geworden in mijn leven en steeds minder een gebeurtenis, gebeurtenissen bewaar ik liever mooie dingen in het leven zoals de geboorte van de zoon van mijn zus eerder dit jaar.

Ik hoop dat iedereen die een soort gelijk incident heeft mee gemaakt dit als een incident in het leven kan beschouwen en de gebeurtenissen voor de mooie dingen in het leven bewaard.

Groeten en heel veel goeds

Chris
Geantwoord op: 10:22 11-12-2010

Hoi Chris,

Heel erg mooi geschreven. Dank je wel.

Groetjes Wendy

 
Ad
21:01 26-11-2010
Ik sta in dilemma om een confrontatie met de of 1 van de daders.
Als ik dat zou doen dan gebeurt dat op 8 dec.
Heel eng maar wel een 2 strijd.

Er gaat iemand voor mij onderzoeken of ze na de overval op mij nog in contact zijn geweest voor een misdrijf bij de politie. Is dit het geval dan doe ik het zeker niet .

Hou jullie op de hoogte
20:59 26-11-2010
zo voelde ik me ook als ik wel eens las dat een oud vrouwtje of mannetje zich zelf verdedigde met een wandelstok of een tas.

Maar ieder reageert anders en met een pistol op je gericht doe je niet veel vooral ook niet als er 2 daders bij betrokken zijn.
09:25 26-11-2010
Ik erger mij aan opmerkingen in de media in de trant van
'Slachtoffers moeten terugvechten'
Degene die dat zeggen weten echt niet wat het is om overvallen te worden. Je kunt vooraf niet zeggen hoe je in een dergelijke situatie reageert.
Het lijkt er op dat iemand die niet terug vecht als een slappeling wordt afgestempeld.!

Dat kan toch nooit de bedoeling zijn!

Waarom let men niet beter op zijn woordkeuze!
Ik was al slachtoffer van een overval en voel mij nu opnieuw belaagd.
Geantwoord op: 12:46 26-11-2010

Ik sluit me helemaal bij Hans aan. Hoe kan je nu terugvechten als je bedreigd wordt met een pistool!!
Dat zijn ook de dingen waar ik me aan erger in de media.

13:54 18-11-2010
Dag!
Voor een stuk in NRC Handelsblad over de aanpak van overvallers, zoek ik slachtoffers die kunnen vertellen hoe ingrijpend het is om overvallen te worden. Hopelijk kan iemand mij helpen.
Hartelijke groet,
Esther Wittenberg (e.wittenberg@nrc.nl)
21:18 27-07-2010
Hallo allemaal,

ben slachtoffer van overval bij ons thuis.

groetjes Amanda
Geantwoord op: 15:33 28-07-2010

Hoi Amanda,

Vreselijk wat je hebt moeten doorstaan. Zou en wil je ons hier meer over willen vertellen.

Veel sterkte met het verwerken.

Liefs Wendy

14:53 23-06-2010
Het heeft allemaal even de tijd nodig maar we zijn sterk en we komen er zeker met z'n alle uit, al hebben sommige mensen nog net het idee dat ze dat gaat lukken.
Ook de steun en de herkenning hier op de site heeft daar aan mee geholpen.

xxx
17:16 21-06-2010
Fantastisch meiden dat jullie die stap gezet hebben.

Ik heb heel veel succes behaald met het 4 dagen gaan wandelen
met lotgenoten die brandwonden hebben opgelopen.
Ik heb toen blijkbaar al mijn frustraties en angsen kunnen loslaten. Sindsdien heb ik ook geen nachtmerries meer gehad.
wat op zich al een goed gevoel geeft.

Hou vol dan komen we er allemaal weer bovenop.

groeten

Hans
Berichten: 31 t/m 45 van de 271.
Aantal pagina's: 19
Nieuwer1 2 [3] 4 5 6 7Ouder